Gimnastyka Artystyczna

 

Jako jedna z niewielu dyscyplin sportowych jest uprawiana przez kobiety, a właściwie dziewczęta. Opanowanie skomplikowanych układów gimnastyki artystycznej wymaga od zawodniczek dużej sprawności ruchowej, koordynacji nerwowo-mięśniowej, zdolności manipulacyjnych, odpowiedniego przygotowania aparatu ruchowego, słuchu muzycznego i poczucia rytmu. Dlatego sport ten łączy wychowanie fizyczne z wychowaniem muzycznym i estetycznym wpływając na organizm dziewcząt, na jego harmonijny rozwój.

Gimnastyka artystyczna kształtuje prawidłową postawę, rozwija szybkość, siłę i wytrzymałość, zwiększa obszerność ruchów w stawach i gibkość kręgosłupa, polepsza koordynację ruchową, doskonali równowagę i skoczność. Dynamiczność ćwiczeń w gimnastyce artystycznej pobudza krążenie krwi, poprawia przemianę materii, sprzyja wzrostowi wytrzymałości. Poza tym rozwija cechy psychiczne, pracowitość, wolę, upór i wytrwałość. Wpływa na rozwój takich czysto kobiecych cech, jak miękkość, gracja i płynność ruchów. Uprawnianie gimnastyki pozwala pozbyć się dziewczętom skrępowania i niezręczności.

Zawodniczka wykonująca układ powinna zaprezentować swoje umiejętności taneczne, mimiczne, rytmiczne, akrobatyczne, a nawet plastyczne, dlatego przedmiotem nauczania gimnastyki artystycznej stała się sztuka wyrazistego ruchu i w tym właśnie tkwi specyfika tej czysto kobiecej dyscypliny sportu.

Ćwiczenia gimnastyki artystycznej można podzielić na ćwiczenia bez przyboru i ćwiczenia z przyborami:
skakanka, obręcz, piłka, maczugi wstążka.

 

Gimnastyka jest podstawą wszystkich dyscyplin sportowych i może być wykorzystywana np. w tańcu (i jego odmianach), łyżwiarstwie figurowym czy sztukach walki. Jest prawdopodobnie najstarszym sportem w dziejach ludzkości. Służy rozwojowi ciała i ducha.